Χρονογράφημα περί του πατρός μου Νικολάου Τζαμπούρα

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ  ΠΕΡΙ ΤΟΥ  ΠΑΤΡΟΣ  ΜΟΥ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ  ΤΖΑΜΠΟΥΡΑ

 ΄΄Αγοράζεις  βιβλία   βιβλία  πολλά  βιβλία ”, έλεγε  ο  συχωρεμένος  ο  πατέρας μου  Νίκος  και  παραμελείς  τα  μαθήματα  του  πανεπιστημίου.  

Μάλλον είχε  στο  νου του  τις  βραδινές  μου  αναγνώσεις  μετά  από  τις δώδεκα. Επίσης  διάβαζα  ότι  ήθελα    να διαβάσω  στις εφημερίδες  του  ,γιατί  έπαιρνε  δυο τρείς την  ημέρα  και  τις  διάβαζε  μετά  το εξαίσιο  φαγητό  της  ερίτιμου  και  αειμνήστου  μητέρας μου  Κικής .

Τον  θυμάμαι  τα  καλοκαίρια  που  γύριζε  αργά  από  το  μαγαζί  με  την  χαρακτηριστική  μυρουδιά  από τα ανταλλακτικά  που  πουλούσε. 

Σταμάταγε  πριν  στο  παντοπωλείο -καφενείο κάθε  μεσημέρι στου  ΜπαρμπάΓιώργου Σακκά  του  παντοπώλη   εκλεκτού  τύπου.. όπου  τράβαγε  κανά δυό τρία  ουζάκια  με  ρέγκα  καπνιστή  στην  εφημερίδα  μαζί  με  φίλους του.

Έλεγε στη  μάνα  μου“  Πόσο αρέσει σ’ εσάς τις γυναίκες να μένετε κλεισμένες μέσα! Κλείνεστε μέσα τόσο πολύ που ούτε να αναπνεύσετε δεν μπορείτε΄΄..

Βέβαια  κάθε  βράδυ  τα  καλοκαίρια  βολτάριζαν  στη  οδό  Σκουφά  ΄΄στο  νυφοπάζαρο΄΄ όπως  το  λέμε  ακόμα  και  σήμερα  και  ύστερα  μπύρα  αυτός  και  η  μητέρα  μου  παγωτό  κασάτο  στου  Ιωάννου  ΄΄το ΕΛΒΕΤΙΚΟΝ΄΄  ή  στο  ζαχαροπλαστείο  των  Αδερφών   Ντάση  πιο  κάτω  στο  ΄΄ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΝ΄΄  στην  κεντρική  πλατεία.

Ήξερε πολύ καλά ποιοι ήταν οι Αρτινοί καθότι  είχε  έρθει  μικρός   από  τα  Γιάννενα  και  μετά  αριστούχος   μεν  μαθητής,   αλλά λόγω πολέμου  δεν  μπόρεσε  να  σπουδάσει. , και, με τον αφελή, σκαιό του τρόπο, δεν  χώνευε  τους  πλούσιους  από παλιά το όνομά τους, σαν ένα σύμβολο λαμπρότητας , παρεκτός κι αν ζούσε να δει τουλάχιστον τρεις γενιές απογόνων σμαλτωμένη με  χρυσή  μπογιά. Ήταν εξοικειωμένος επαγγελματικά με την παρακαταθήκη του παλαιού εμπόρου που είχε ξοδέψει τα νιάτα του στον  εμφύλιο  και  μετά  γενικός  διαχειριστής  στην  Χένρυ  Μπούτ  στο  εργοτάξιο  στο  Χανόπουλο   και τα λίγα  χρήματα του μάνας  του  και  εξαιρετικής  γυναίκας  μάνας -γιαγιάς της  κυρά  Σταματίας …άνοιξε  το  πρώτο  του  κατάστημα  ανταλλακτικών  και  ειδών  αυτοκινήτου  γιατί  είχε  γνωριστεί  με  όλους  τους  μηχανικούς  της  Άρτας

Κάποτε το  1962  είχε έρθει στο  κατάστημά  του , ένας   ο ψηλός, λιγνός  άντρας, με το λευκό  του  κουστούμι  και την  ολόισια  κορμοστασιά  του , που  ήταν η επιτομή της αφ’ υψηλού ανδροπρέπειας ….!

Ήταν  ο  αντιπρόεδρος  της  εταιρείας ΄΄Νικ. Ι. Θεοχαράκη΄΄  Ο  αείμνηστος Τάκης  Γκούμας .

Είχε έρθει  από  την  Αθήνα  να  του  προτείνει  να  αναλάβει  σε  όλη  την  Ήπειρο  την  αντιπροσώπευση  των  αυτοκινήτων  ΄΄DATSUN΄΄ ,

Αυτοί  είχαν   βγάλει τα συμπεράσματά τους  από  πληροφορίες  που  είχανε  για  την εμπορική  αξιοπιστία   για τον νεαρό τότε  Νίκο  Τζαμπούρα προκαταβολικά·  Όταν τον γνώρισε, τον συμπάθησε στη στιγμή, γεγονός που παραδέχτηκε  σε  μένα  πολύ  αργότερα [όταν  μπήκα  και  εγώ  στην  αντιπροσωπεία] με ειλικρίνεια,  και είχε αρχίσει να με  θεωρεί  άτομο υπεύθυνο.

Έτσι  με  αυτά  και  με  αυτά  ο  πατέρας  μου  έγινε  ο  πρώτος  σε  πωλήσεις  αντιπρόσωπος  στην  Άρτα  και  στην  ευρύτερη  περιοχή.

 Ύστερα  ήρθε  η  συνεργασία  με  τον  αξέχαστο  ευπατρίδη Αθηναίο  ασφαλιστή  Πάνο  Μινέττα..[πολλά  ασφαλιστήρια  συμβόλαια ….χιλιάδων   αυτοκινήτων]  Πετυχημένος  έμπορος  πλέον  έφτιαξε  ο  πρώτος  στην  περιοχή  κάθετη  μονάδα  εμπορίας  αυτοκινήτων DATSUN –  NISSAN  με  έκθεση-συνεργείο-ανταλλακτικά  στο  2ο  χλμ  Άρτας -Ιωαννίνων  με  μεγάλη  επιτυχία  [από  το  1979  μπήκα  και  εγώ  στην  επιχείρηση  και  ύστερα  ο  αδερφός  μου  Σταμάτης ..όπου  μαζί  πήραμε  και  τις  αποκλειστικές  αντιπροσωπείες  των  αυτοκινήτων  LANCIA  KAI  SKODA…με  μεγάλη  επιτυχία]..

Ο  πατέρας  μου  Νίκος  Τζαμπούρας ήτανε  μορφωμένος  άνθρωπος  και  πολύ  κοινωνικός  .  Έφτιαξε  όνομα  στην  ΆΡΤΑ  για  την  παροιμιώδη  εντιμότητά  του  και  ποτέ  δεν  πήρανε  τα  μυαλά  του  αέρα.    Είχαμε  μια  τρομερή  εμπειρία  με  τον  Αδερφό μου  όταν  τρακάρισε  το  1985…και  όμως  αυτός  δεν  το  έβαλλε  κάτω .,..παρ’ όλα  αυτά όμως  άρχισε  να  παραδίνει  τα  ηνία  των  εταιρειών σε  μένα … όπου  και  εγώ  συνέβαλλα  στην επιτυχία  τους  πουλώντας  συνολικά  στα  45  χρόνια  μας  περίπου  20.000  αυτοκίνητα  …Οι  εταιρείες  έκλεισαν  τον  κύκλο  τους  το  2002…και  εγώ  βρέθηκα  στο  δημόσιο  μέχρι  καλοκαίρι  του  2016,,,και  ύστερα  από  ένα  χρόνο  συνταξιοδοτήθηκα μετά από  42  έτη  συνεπούς  και  αδιάλειπτης εργασίας .

 Ο  πατέρας  μου  Νίκος  ασχολήθηκε  και  με  την  Αναγέννηση  Άρτας [πρώτα  ήταν  γραμματέας  στον  Παναμβρακικό]….για  πολλά  χρόνια. 

Καλός  σύζυγος  και  πατέρας  αλλά  και  παππούς  καθώς  εγώ  του  χάρισα  τα  αγαπημένα  του  εγγόνια  Νίκο και  Βίλυ[Βασιλική]..τα  οποία  υπεραγαπούσε.  

Ο  καθ’ όλα  αξιότιμος  Νικόλαος  Τζαμπούρας  έφυγε  από  την  ζωή  στις  21  Μαίου  του 2018  πλήρης  ημερών  αλλά  και  κατα στεναχωρημένος  από  την  βεβαρημένη   κατάσταση  της  υγείας  του  αδερφού  μου  ,,,,ο  οποίος  σημειωτέων ….χαροπαλεύει  εδώ  και  50  ημέρες  στην  Εντατική  Μονάδα  του  Γ.Ν.Άρτας .!!!!!!!!!!

Αντίο  πατέρα μας  

Αντίο  Αξιόλογε  Νίκο  Τζαμπούρα

ΓΙΑΝΝΗΣ  ΤΖΑΜΠΟΥΡΑΣ  

ΠΟΙΗΤΗΣ-  ΧΡΟΝΟΓΡΆΦΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ

Για να μην χάνετε τις σημαντικότερες ειδήσεις, καθημερινά θα σας στέλνουμε στο email σας τις αναρτήσεις της ημέρας. Σας ευχαριστούμε που μας εμπιστεύεστε για την ενημέρωση σας!
Holler Box