Να βγούμε από το βούρκο – Άρθρο του Παντελή Κυπριανού

Του Παντελή Κυπριανού, Καθηγητής Πανεπιστημίου

Να βγούμε από το βούρκο

Δεν ξέρω τι συνέβαινε στην Κιβωτό. Αν όλα αυτά τα τρομακτικά που λέγονται και ακούγονται ισχύουν. Σ’ ένα ίδρυμα που είχε τη στήριξη της κυβέρνησης. Στήριξη οικονομική και ιδεολογική. Γιατί τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν την αποιδρυματοποίηση. Την ένταξη δηλαδή των παιδιών σε οικογένειες που τα θέλουν, όχι σε ιδρύματα φιλανθρωπικά όπως γίνονταν 200 χρόνια πριν.

Αν δεν υπήρχε το θέμα Κιβωτός σήμερα θα συζητούσαμε τα όσα τρομερά βλέπουν τη δημοσιότητα. Για τους κοριούς, τις υποκλοπές, τις παρακολουθήσεις. Η εφημερίδα Το Βήμα στις 20 Νοεμβρίου  δημοσίευσε  ότι  το Predator ήταν εγκατεστημένο στο κτίριο της ΕΥΠ. Με  εντολή του γραφείου του πρωθυπουργού. Εδωσε μάλιστα και τα ονόματα των ασυνομικών που το χειρίζονταν. Στην εφημερίδα Τα Νέα, στις 16 Νοεμβρίου, γράφεται ότι παρακολουθούνται και η Ντόρα Μπακογιάννη με τα παιδιά της. Από ποιόν; Από τον αδελφό, ανηψιό, ξάδελφο. Θα μπορούσα να συνεχίσω με παραθέματα από άλλες εφημερίδες, συμπολιτευτικές, όπως Τα Παραπολιτικά, η Εστία, ή αντιπολιτευτικές όπως η Εφημερίδα των Συντακτών, το Ντοκουμέντο, η Αυγή, η Δημοκρατία.

Δεν μπορεί όλα αυτά να είναι αποκυήματα φαντασίας. Η αντίδραση της κυβέρνησης και του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι αμυντική, δηλώνει ενοχή. Γνωρίζουν και κρατάνε καθυστερήσεις. Περιμένουν να αλλάξει η αντζέντα. Ίσως αφήσουν τις εκλογές για την τελευταία μέρα. Μπας και κάποιοι ξεχάσουμε. Μπορούμε να ξεχάσουμε; Και στο παρελθόν ιδιαίτερα επί πατέρα Μητσοτάκη είχαμε τέτοια φαινόμενα. Ποτέ όμως στην έκταση αυτή. Ποτέ τόσους ανθρώπους. Ποτέ φίλους και συγγενείς μαζί, αντιπάλους και ανταγωνιστές.

Βελγίδα ευρωβουλευτής χαρακτήρισε τον πρωθυπουργό μας παρανοϊκό. Δεν είναι κολακευτικο για τον ίδιο, για τη χώρα. Ο Κ. Μητσοτάκης καθρέφτης μας; Δεν θα έλεγα. Το 2019 κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενος αξιοκρατία, συμμετοχή, Δημοκρατία, ανάπτυξη. Τρία χρόνια τώρα η  χώρα έχει γίνει ένα θέατρο ανασφάλειας, διαφθοράς, καχυποψίας, αναξιοκρατίας αηδίας. Παντού τα γαλάζια παιδιά, παντού απευθείας αναθέσεις σε κολλητούς με στόχο να φτιαχτεί ένα σύστημα εξουσίας. Σου δίνω, σιωπάς, μου δίνεις.

Οι σύμβουλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη ίσως πιστεύουν ότι με την επικοινωνία όλα γιατρεύονται. Το μαύρο γίνεται άσπρο. Κι εδώ όμως υπάρχουν όρια. Η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό έχει γρατσουνιστεί. Το ίδιο και στο εσωτερικό. Πόσο σοβαρή είναι μία κρατική υπηρεσία πληροφοριών που εφευρίσκει παντού εχθρούς και τους παρακολουθεί; Αστειευόμενος ο Κώστας Καραμανλής έδωσε την απάντηση: «εμένα τουλάχιστον με παρακολουθούσαν σοβαρές υπηρεσίες».

 Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Μετά από μία χρονιά οικονομικά αρκετά καλή χάρη στην κατανάλωση των νοικοκυριών και τον τουρισμό τα πράγματα δυσκολεύουν. Ο πληθωρισμός ροκανίζει τα εισοδήματα. Οι μισθοί είναι στάσιμοι. Η ανεργία μένει κολλημένη στο 12,6%. Οι νέοι ξενιτεύονται. Η περιφέρεια ερημώνει. Να βγούμε από το βούρκο. Να γυρίσουμε σελίδα. Η τεχνολογία είναι μέσο για να καλυτερέψουμε τη ζωή μας όχι για να χουμε κάποιους μόνιμα στο σβέρκο.