Κομοτηνή: Πέντε φοιτήτριες στην «Οδό» του Ι. Καμπανέλλη

Η κα Γιάννα Στεργίου, διδάκτωρ και εργαζόμενη στο Τμήμα Γλώσσας Φιλολογίας Πολιτισμού Παρευξείνιων χωρών, μαζί με πέντε φοιτήτριες του Τμήματος, μέλη του Συλλόγου «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος», σκηνοθετεί και ανεβάζουν από κοινού την «Οδό», ένα ξεχωριστό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Η κα Μαρία Δημάση, η πρόεδρος του Τμήματος πάντα στο πλευρό τους
Στιγμιότυπο από τις πρόβες

«Η Οδός » με άρωμα γυναίκας…
«Είναι όλες φοιτήτριες. Ήταν συνειδητή η επιλογή να δουλέψω μόνο με γυναίκες. Και η επιλογή του έργου ήταν επίσης συνειδητή. «Η οδός» του Καμπανέλλη είναι πέντε ανώνυμοι αριθμημένοι πρωταγωνιστές (1,2,3,4,5)» δηλώνει στην ΕΡΤ Κομοτηνής η κα Στεργίου κι εξηγεί ότι: «Αυτό σημαίνει όλοι ή και κανένας».
Οι ήρωες του έργου σύμφωνα με την προσέγγιση της κας Στεργίου είναι στο μεταίχμιο της ζωής, του θανάτου, της ανυπαρξίας , της ύπαρξης. «Επιλέξαμε συνειδητά να είναι πέντε κορίτσια γιατί είχαμε κάνει μια συζήτηση στην πρώτη μας συνάντηση περί γυναικοκτονίας. Στις μέρες μας υπάρχει μια άρνηση της χρήσης του όρου ακόμη και από γυναίκες. Είναι μεγάλο πρόβλημα, υπάρχει αυτή η άρνηση της χρήσης του όρου που εγείρει πολλά ερωτηματικά, γιατί γίνεται, γιατί συμβαίνει, γιατί την άρνηση της χρήσης την υπερασπίζονται ακόμη και οι γυναίκες;» αναρωτήθηκαν τόσο η ίδια όσο και οι φοιτήτριές της και δίνουν απαντήσεις επί Σκηνής…
Ένα φεμινιστικό έργο στην σκηνή του Ιδρύματος Παπανικολάου
«Επιλέξαμε να ανεβάσουμε ένα φεμινιστικό έργο. Αρχικά σκεφτήκαμε το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα και μετά καταλήξαμε σ’ αυτό. Στο νεοελληνικό θέατρο. «Η Οδός» μπορεί να έχει ως ξεκίνημα το Ολοκαύτωμα και την εμπειρία που είχε στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης ο Καμπανέλλης, παρόλο αυτά τον δημιουργό δεν τον απασχολεί η οδύνη του θανάτου, δεν θέλει να θρηνήσει γι αυτή την κατάσταση. Ανακαλεί την εμπειρία του με τέτοιο τρόπο ώστε να μιλήσει για υπαρξιακά ζητήματα» εξηγεί η κα Στεργίου.
Υπαρξιακή η φιλοσοφία και το λεξιλόγιο υπαρξιακό σύμφωνα με την νεαρή σκηνοθέτιδα. Όπως σημειώνει: « Ο συγγραφέας αναφέρεται στο θάνατο, στον εγκλωβισμό και στις ελευθερίες που βρίσκει κάποιος στον εγκλωβισμό εναποθέτοντας τις ελπίδες του σε κάτι ανώτερο, σε κάτι μεταφυσικό. Ο ίδιος παλεύει γι αυτό. Για να βρει εν τέλει την ελευθερία και να εξέλθει στο τέλος στην οδό της ελευθερίας , ακόμη και με αυταπάρνηση.»
Πρόκειται για μια συλλογική δουλειά, την οποία εμπνεύστηκε, όπως αποκαλύπτει, από την δουλειά που γίνεται στο ίδιο το Τμήμα. «Βλέπουμε μια πρόεδρο, την κα Δημάση να ξενυχτά, να είναι αεικίνητη, να μην σταματά. Έτσι, αισθάνεσαι ότι έχεις υποχρέωση να προσφέρεις σ’ αυτό το Τμήμα το ίδιο και τα παιδιά. Ξεκίνησε από την βάση, από τα ίδια τα παιδιά και αυτά είναι τα πιο πετυχημένα εγχειρήματα, όταν κάτι ξεκινά από τα ίδια τα παιδιά γιατί έχουν όρεξη για δουλειά, τα παιδιά θέλουν προσοχή, έμπνευση και παρότρυνση.» καταλήγει με την σημείωση ότι η παράσταση θα ανέβει στις 21 Ιουνίου στο Ίδρυμα Παπανικολάου.
Φώτο: Η κα Γιάννα Στεργίου ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

www.ert.gr

ert.gr
Author:

Μαρία Νικολάου

You May Also Like

Αρέσει σε %d bloggers: