Η Αγία Πελαγία και οι παραλίες στην Καστροσυκιά

Το αφιέρωμα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Step (Μάιος 2017)

Η Καστροσυκιά πήρε το όνομά της πιθανόν από ένα μεγάλο βράχο στη άκρη του χωριού που μοιάζει με κάστρο (φυσικό φρούριο) ο οποίος καλύπτεται από Φραγκοσυκιές. Ένα κακτοειδές φυτό, πολύκλαδο, το οποίο μπορεί να φτάσει μέχρι ύψος 3-5 μέτρων. Βρίσκεται σε απόσταση 25 χλμ. Βορειοδυτικά από την πόλη της Πρέβεζας. Ενώ σε απόσταση μισής με μίας ώρας περίπου με το αυτοκίνητό βρίσκονται: τα Ιωάννινα, Λευκάδα, και τα Σύβοτα.

Το χωριό  χωρίζεται σε τρία μέρη την: Άνω Καστροσυκιά. Την Τρέμπλα. Εκεί βρίσκεται το τουριστικό κομμάτι της περιοχής με τα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και την παραλία της Αγριαπιδιάς. Η συγκεκριμένη παραλία ενδείκνυται για παιδιά διότι τα νερά της είναι αρκετά ρηχά και ζεστά. Η παραλία έχει πάρει μπλε σημαίες. Στο σημείο αυτό υπάρχουν και ψαροταβέρνες με φρέσκο ψάρι που αλιεύεται από τη θάλασσα της περιοχής. Και το τρίτο της κομμάτι Φραξύλα. Ένας αραιοκατοικημένος οικισμός όπου στα χρόνια της τουρκοκρατίας ανήκε στη Λάμαρη. Αργότερα όμως πέρασε στα χέρια της Καστροσυκίας. Όμοια με το παραπάνω στο μέρος αυτό μπορεί να βρει κανείς ξενοδοχεία καθώς και ψαροταβέρνες .

Αγία Πελαγία

Η Ιερά Μονή της αγίας Πελαγίας της Παρθενομάρτυρος βρίσκεται σε μικρή απόσταση κάτω από το χωριό. Είναι ένα μικρό μοναστηράκι κτισμένο σε ελαιόφυτη πλαγιά πού εκτείνεται από τις παρυφές τού χωριού προς το Ιόνιο Πέλαγος, δίπλα στη νέα οδό Πρεβέζης-Ηγουμενίτσας. Φαίνεται πώς το ίδρυσαν, άγνωστο πότε, κάποιοι μοναχοί πού ασκήτευαν στης σπηλιές που υπάρχουν και σήμερα 100 μέτρα πάνω από την Μονή. Η Μονή, σύμφωνα με γραπτές πηγές, ήταν κάποτε πολύ μεγάλη και «αρχαιότατη Βυζαντινή». ανακαινίστηκε πρώτη φορά το 1613. Η δεύτερη ανακαίνιση τοποθετείται στα 1795 για την οποία υπάρχει και σχετική πλίνθινη χρονολόγηση στο άνω μέρος της ανατολικής πλευράς του, Ναού. Η Μονή είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια ενός σημαντικού ρωμαϊκού κτίσματος-επαύλεως τοποθετημένο χρονικά στον 1ο αι. μ.Χ., λείψανα του οποίου είναι εμφανή στον περίβολό της, ενώ πρόσφατα σε κελί της αποκαλύφθηκε ψηφιδωτό δάπεδο ρωμαϊκών χρόνων .Η Μονή λειτουργούσε μέχρι τις αρχές του 20ου αι. όποτε και διαλύεται. Επί της αρχιερατείας του Μητροπολίτου Στυλιανού μετατρέπεται σε σχολή κοπτικής-ραπτικής για ορφανά κορίτσια. Με πρωτοβουλία του μακαριστού Μητροπολίτου Μελετίου ανακαινίστηκε για τελευταία φορά το 2000 αποσπώντας το βραβείο «Europa Nostra» για υποδειγματική αναστήλωση. Το Καθολικό της Μονής είναι τετρακιόνιος μονόκλιτη βασιλική με τρούλο και πλάγιους χορούς, κτισμένη με υλικά που είχαν απομείνει από την ρωμαϊκή έπαυλη. Δύο ανάγλυφοι ενετικοί λέοντες στεφανώνουν την κόγχη πάνω από την είσοδο. Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν: 4 κίονες, ανάγλυφο πέτρινο τέμπλο (1865), δυτικής επιδράσεως, με εντοιχισμένα τμήματα μαρμάρινων σαρκοφάγων η αγιογραφημένη κόγχη της Προσκομιδής, έργο του ιερομ. Χρυσάνθου, ηγουμένου της Μονής (1850-1888). Η Μονή γιορτάζει στις 4 Μαΐου και είναι επισκέψιμη. Η μονή χτίστηκε προς τιμήν της Αγίας Πελάγιας της Παρθενομάρτυρος από μονάχους που ασκήτευαν στις σπηλιές.

Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΡΤΟΛΙΘΙΑ

Η παραλία Αρτολίθια βρίσκεται βορειοδυτικά του χωρίου και σε απόσταση 2χλμ από τον οικισμό. Πρόκειται για μια μαγική παραλία με βαθιά-κρυστάλλινα νερά. Η παραλία καλύπτεται από βράχια τόσο μέσα στο νερό όσο και έξω στην Ακτή καθώς και από πολύ πράσινό. Βρίσκεται στο σύνορο Ριζά- Καστροσυκία. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της παραλίας είναι οι μεγάλοι (ορθοί) βράχοι -μέσα στο νερό- στοιχισμένοι κατά σειρά που σχεδόν ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα είδους φράγματος παράλληλα προς την Ακτή που φαντάζουν μεγάλα καρβέλια ψωμί που τα έριξε ο θεός στη Γη. Γι αυτό και το όνομα Αρτολίθια από το Άρτος και Λίθος. Επί τουρκοκρατίας, καράβια λαθραία άφηναν ψωμί για τους Σουλιώτες. Το έκρυβαν στα βράχια το οποίο το έπαιρναν μετά οι Σουλιώτες κατά τον αποκλεισμό τους από τους από τον Αλί Πασά και γι αυτό το λόγο και η παραλία ονομάσθηκε Αρτολίθια.

Πληροφορίες el.wikipedia.org

Φωτογραφίες Φώτης Μαραζόπουλος

Αρέσει σε %d bloggers: